LOGIN  Artyku³y o kapeli dudziarz Galeria [Photogallery] dudziarz Materia³y wideo dudziarz Plan koncertów dudziarz Kontakt English Deutsch Dutch
dudziarzNawigacja
Strona G³ówna
Artyku³y o kapeli
Galeria [Photogallery]
Materia³y wideo
Plan koncertów
Pliki do pobrania
Linki do ciekawych stron
Wa¿ne informacje
Historia kapeli "Kotkowiacy"
Obecny sk³ad kapeli
Stroje kapeli "Kotkowiacy"
Instrumenty kapeli
O Tomaszu Kotkowiaku
Kontakt z kapel±
Kontakt
Wyszukiwanie informacji
Szukaj
Informacje o stronie
dudziarzKapela Ko¼larska
Kapela ko¼larska jest to zespó³ muzyków, graj±cy w sk³adzie kozio³ i skrzypce do pocz±tków XX wieku, w latach przed I wojn± ¶wiatow± do³±czy³ do tego sk³adu klarnet Es, a w latach miêdzywojennych tr±bka B. W takim zestawieniu kapele graj± jeszcze w okresie powojennym i jak pokazuj± fakty wp³yw na to gdzie i komu gra³y kapele mia³y finanse. Zmieni³o siê to w okresie, kiedy mecenat nad kultur± przejê³o pañstwo.
dudziarzPlan koncertw
leftleft Padziernik 2018 rightright
N P W C P S
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

bullet - koncert (kliknij, aby obeje szczegy)
dudziarzLosowa fotografia
dudziarzGocie online
Aktualnie Goci Online: 1
dudziarzKlarnet
Definicja wg encyklopedii PWN:

KLARNET - [w³. < ³ac.] instrument muz. z grupy aerofonów stroikowych; drewn., cylindryczna rura zakoñczona u wylotu sto¿kowat± czar± g³osow±, a w czê¶ci wlotowej p³asko ¶ciêtym „dziobem”, na którym jest umocowany stroik pojedynczy; otwory boczne zaopatrzone w klapy u³atwiaj±ce grê; skala d¼wiêkowa w pisowni e–a 3(c4); w brzmieniu, zale¿nie od stroju (np. B, A), o ca³y ton lub pó³tora tonu ni¿ej; skonstruowany ok. 1700 przez J.C. Dennera; wszed³ do orkiestry symfonicznej; w XIX w. pojawi³y siê tak¿e: k. altowy F (lub Es), basethorn oraz klarnet basowy - u¿ywane do dzi¶.

articles: klarnet.jpgRys historyczny

Instrumenty muzyczne ze wzglêdu na rodzaj ¼ród³a d¼wiêku dzielimy na strunowe, dête, perkusyjne oraz stanowi±ce najnowsz± grupê instrumentów elektrycznych. Jak same nazwy wskazuj±, w instrumentach dêtych ¼ród³em d¼wiêku jest s³up powietrza. Klarnet wraz z fletem, obojem, fagotem i ich odmianami oraz saksofonem i sarusofonem nale¿± do grupy instrumentów dêtych drewnianych. Za wynalazcê klarnetu uwa¿a siê Jana Krzysztofa Dennera, ¿yj±cego w XVII stuleciu. Prototypem klarnetu by³a u¿ywana g³ównie w muzyce ludowej (spotykana ju¿ w staro¿ytno¶ci) sza³amaja z pojedynczym stroikiem. Denner ulepszy³ ów instrument; nowy instrument z powodu barwy d¼wiêku przypominaj±cego tr±bkê zwan± clarino zyska³ zdrobnia³± nazwê Klarinetto (klarnet). Nastêpuje szereg udoskonaleñ w budowie instrumentu, tworz± siê odmiany: klarnety basowe, dyszkantowe (Es, As), altowe (F), a nawet kontrabasowe.

Obecnie najczê¶ciej u¿ywane s± klarnety w stroju B i A, ma³y klarnet Es oraz klarnet basowy w strojach B, C i A. Klarnet C wchodzi w sk³ad kapel ludowych. Znajduj±ce siê obecnie w u¿yciu i w sprzeda¿y klarnety to instrumenty systemu francuskiego i niemieckiego o ró¿nej ilo¶ci klap. Ró¿nica miêdzy systemami polega na tym, ¿e dla pewnych d¼wiêków istniej± odrêbne chwyty i inne mo¿liwo¶ci kombinacyjne tych chwytów. Osobn± odmianê stanowi klarnet kryty, u¿ywany najchêtniej przez przyzwyczajonych do krytych dziurek saksofonistów (tzw. klarnet jazzowy).

Klarnet jest instrumentem wystêpuj±cym w kapelach ludowych. Jego brzmienie dodaje charakterystycznego klimatu wykonywanym utworom. Jest to instrument o ludowej proweniencji, wci±¿ udoskonalany, z trudem torowa³ sobie drogê ku wy¿ynom muzyki artystycznej. U Glucka pojawi³ siê w operze, u Stamitza jako instrument koncertuj±cy, ale dopiero Mozart - dziêki przyjacielowi, znakomitemu klarneci¶cie Antonowi Stadlerowi - potrafi³ ukazaæ jego niezwyk³e mo¿liwo¶ci brzmieniowe. W romanty¼mie klarnet sta³ siê ju¿ instrumentem wiod±cym w grupie dêtej...

Budowa i dzia³anie klarnetu
Z ustnika, do którego przymocowany jest za pomoc± sznurka lub ¶ruby ³±cz±cej stroik (ca³o¶æ zabezpiecza specjalny ochraniacz). Rzecz± najwa¿niejsz± jest dobranie sobie odpowiedniego stroika. Stroik to najczulsza czê¶æ instrumentu, naj³atwiej ulegaj±ca uszkodzeniu; od niego zale¿y piêkny ton, ³atwo¶æ wydobycia staccata, barwa i skala instrumentu. Graj±cy dostosowuje je do swego uk³adu ust i sposobu zadêcia przez obciêcie (stroik staje siê mocniejszy) lub zmiêkczenie (odpowiednie „podskrobanie"). Ustnik wraz z drgaj±cym stroikiem tworz± ¼ród³o drgañ s³upa powietrza w klarnecie. Drgania powietrza wewn±trz instrumentu wywo³uj± z kolei d¼wiêk. Charakter wydobywanych d¼wiêków zale¿y od d³ugo¶ci i szeroko¶ci odchylenia miêdzy ustnikiem a stroikiem, od szeroko¶ci i rodzaju przewodu (kana³u) wewnêtrznego, bary³ki, ³±cz±cej ustnik z korpusem, umo¿liwiaj±cej dostrojenie instrumentu, korpusu instrumentu, najczê¶ciej dwuczê¶ciowego, gdzie umieszczony jest mechanizm, dziurek i d¼wigni (klap), czary g³osowej (nazwa ludowa: „roztr±b").

W kapeli ko¼larskiej "Kotkowiacy" wykorzystywane by³y dwa typy klarnetu o strojach Es i B z czego do dzisiaj u¿ywa siê tylko klarnetu Es. Jego prawdopodobne pochodzenie wywodzi siê z instrumentariów po niemieckich orkiestrach wojskowych.

Na podstawie internetu

Powrt