LOGIN  Artyku³y o kapeli dudziarz Galeria [Photogallery] dudziarz Materia³y wideo dudziarz Plan koncertów dudziarz Kontakt English Deutsch Dutch
dudziarzNawigacja
Strona G?ówna
Artyku³y o kapeli
Galeria [Photogallery]
Materia³y wideo
Plan koncertów
Pliki do pobrania
Linki do ciekawych stron
Wa¿ne informacje
Historia kapeli "Kotkowiacy"
Obecny sk³ad kapeli
Stroje kapeli "Kotkowiacy"
Instrumenty kapeli
O Tomaszu Kotkowiaku
Kontakt z kapel±
Kontakt
Wyszukiwanie informacji
Szukaj
Informacje o stronie
dudziarzKapela Ko¼larska
Kapela ko¼larska jest to zespó³ muzyków, graj±cy w sk³adzie kozio³ i skrzypce do pocz±tków XX wieku, w latach przed I wojn± ¶wiatow± do³±czy³ do tego sk³adu klarnet Es, a w latach miêdzywojennych tr±bka B. W takim zestawieniu kapele graj± jeszcze w okresie powojennym i jak pokazuj± fakty wp³yw na to gdzie i komu gra³y kapele mia³y finanse. Zmieni³o siê to w okresie, kiedy mecenat nad kultur± przejê³o pañstwo.
dudziarzPlan koncertw
leftleft Grudzie 2019 rightright
N P W C P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 bullet
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

bullet - koncert (kliknij, aby obeje szczegy)
dudziarzLosowa fotografia
dudziarzGocie online
Aktualnie Goci Online: 3
dudziarzTomasz Kotkowiak

W sk³adzie kapeli z tego okresu nale¿y wymieniæ tych, którzy stanowili trzon i wystêpowali oko³o 10 lat:
Trudno dzisiaj powiedzieæ, co by³o przyczyn±, ¿e w nastêpnych latach w kapelach zabrak³o trêbaczy. W roku 1971 odszed³ z kapeli po siedmiu latach nauki H. Mania. Je¿eli tr±bka by³a przez kilkadziesi±t lat jednym z podstawowych instrumentów, to, co mia³ zamiar zrobiæ T. Kotkowiak, który w szeregach uczniowskich mia³ nawet puzonistê. Czy by³ to eksperyment, czy chêæ rozbudowania kapeli? Znane s±, bowiem jednorazowe sk³ady kapel, graj±cych na obrzêdowych „miêsopustach”, w sk³adach, których mo¿na zobaczyæ akordeon, tenor alt, graj±ce razem ze sk³adem podstawowym.

articles: tomasz_kotkowiak_kapela_na_weselu.jpgCo by nie mówiæ o wszelkich próbach tworzenia przez T. Kotkowiaka kapel ze zwielokrotnionymi instrumentami, to na pewno sk³ad trzyosobowy nale¿y uznaæ za autentyczny , „a wiêc jako zespó³ surowy, prosty prezentuj±cy folklor niejako na ¿ywo”. Natomiast wszystkie inne dzia³aj±ce do zamkniêcia DK „Kolejarza” mo¿emy nazwaæ zespo³ami (kapelami), regionalnymi. Widzimy u nich du¿± rozpiêto¶æ w wykonywanym repertuarze, oscyluj±cym miêdzy autentyzmem a stylizacj±.

W wyniku szybko rozrastaj±cej siê kapeli wyst±pi³a konieczno¶æ wyposa¿enia zespo³u w instrumenty. Skrzypce nie stanowi³y problemu, z klarnetami te¿ jako¶ sobie poradzono, najwiêkszy k³opot stwarza³y koz³y . T. Kotkowiak zbudowa³ je dla swoich m³odych ko¼larzy. Wyposa¿y³ w piêæ w³asnorêcznie zbudowanych koz³ów kapelê dzia³aj±c± w DK „Kolejarza”. W artykule z Gazety Lubuskiej magazyn nr 30 pt., kto zbuduje koz³a czytamy: „w jesienno-zimowe wieczory budujê w kuchni swego kolejnego koz³a, jest to zajêcie na d³ugie miesi±ce".

articles: tomasz_kotkowiak_budowniczy_kozlow.jpg
W trakcie budowania koz³a
Jako pierwszy z wszystkich budowniczych zbudowa³ bardzo ma³ego koz³a dla najm³odszego graj±cego w kapeli dziesiêcioletniego wnuka J. Skrzypaczka. Nie budowa³ sierszenek do nauki gry st±d taka potrzeba. Innego koz³a zbudowa³ dla zespo³u „Kundzia” z Zegartowic. W okresie miêdzy 60-tym, a 70-tym rokiem ukaza³o siê wiele artyku³ów w prasie mówi±cych o Tomaszu i jego kapeli, o tym, ¿e muzyka koz³owa nie zaginie dziêki takim ludziom jak On.

Podczas prowadzonych zajêæ uczy³ oprócz gry, równie¿, choæ tylko teoretycznie budowy koz³ów. Omawia³ jak siê wykonuje poszczególne elementy, jak wygotowaæ i profilowaæ rogi, jak odrzeæ skórê, jak zrobiæ stroiki. Sam T. Kotkowiak w wywiadzie radiowym podaje, ¿e zbudowa³ ich 20 sztuk. Jaka by³a faktyczna liczba trudno dzi¶ powiedzieæ, na pewno jednak przytoczone fakty wystarczaj±, aby nazywaæ go nie tylko nauczycielem ale i budowniczym tego najpiêkniejszego z instrumentów dudowych.

W drugiej dekadzie dzia³alno¶ci Kapeli Ludowej Ko¼larzy ze Zb±szynka zmienia siê sk³ad personalny, nie wystêpuje ju¿ tr±bka i zmienia siê repertuar. Je¿eli w poprzedniej dekadzie kapela gra³a jeszcze na uroczysto¶ciach rodzinnych, z³ote gody, poprawiny, obrzêdowych miêsopustach, tak teraz koncerty odbywaj± siê przede wszystkim na scenach podczas ró¿nego rodzaju przegl±dów, festiwali, akademii, tworz±c folklor widowiskowy. Jako charakterystyczne cechy folkloru widowiskowego mo¿na wymieniæ:
  • widowiskowo – rozrywkowa funkcja,
  • celowy dobór repertuaru,
  • sformalizowanie i instytucjonalizacja wykonawstwa pokazowego.
Mecenat pañstwa i Zwi±zku Zawodowego Kolejarzy pozwala³ na bardzo dobry rozwój ¿ycia kulturalnego resortowych placówek, a co siê z tym ³±czy, dzia³aj±cych w nich zespo³ów. Wykorzysta³ to T, Kotkowiak, który zakupi³ nowy klarnet Es i sprzeda³ dla DK „Kolejarza” wcze¶niej wspomniane koz³y.

Jednym z g³ównych powodów odchodzenia od kapeli by³a zmiana miejsca nauki, pracy lub zamieszkania. W to miejsce prowadzony by³ tradycyjn± ju¿ metod± nabór nowych adeptów. Pierwsze zajêcia i próby wygl±da³y tak samo przez wszystkie kolejne lata dzia³alno¶ci kapeli ko¼larskiej. W drugim dziesiêcioleciu przez kapelê przewinê³o siê oko³o trzydziestu muzykantów. Podobnie jak poprzednio trzon wykrystalizowa³ siê po oko³o czterech latach i tworzy³y go nastêpuj±ce osoby:
  • Marek Deska – kozio³
  • Piotr Kwa¶ny – Klarnet Es
  • Jerzy Skrzypczak – kozio³,
  • Jolanta Kwa¶na – skrzypce
  • Dorota Naro¿na – skrzypce
  • Andrzej Ku¶nierek – klarnet Es
  • Miros³awa Mazurek - wokal
Strona 4 z 6 1 2 3 4 5 6

Powrt