LOGIN  Artyku³y o kapeli dudziarz Galeria [Photogallery] dudziarz Materia³y wideo dudziarz Plan koncertów dudziarz Kontakt English Deutsch Dutch
dudziarzNawigacja
Strona G?ówna
Artyku³y o kapeli
Galeria [Photogallery]
Materia³y wideo
Plan koncertów
Pliki do pobrania
Linki do ciekawych stron
Wa¿ne informacje
Historia kapeli "Kotkowiacy"
Obecny sk³ad kapeli
Stroje kapeli "Kotkowiacy"
Instrumenty kapeli
O Tomaszu Kotkowiaku
Kontakt z kapel±
Kontakt
Wyszukiwanie informacji
Szukaj
Informacje o stronie
dudziarzKapela Ko¼larska
Kapela ko¼larska jest to zespó³ muzyków, graj±cy w sk³adzie kozio³ i skrzypce do pocz±tków XX wieku, w latach przed I wojn± ¶wiatow± do³±czy³ do tego sk³adu klarnet Es, a w latach miêdzywojennych tr±bka B. W takim zestawieniu kapele graj± jeszcze w okresie powojennym i jak pokazuj± fakty wp³yw na to gdzie i komu gra³y kapele mia³y finanse. Zmieni³o siê to w okresie, kiedy mecenat nad kultur± przejê³o pañstwo.
dudziarzPlan koncertw
leftleft Grudzie 2019 rightright
N P W C P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 bullet
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

bullet - koncert (kliknij, aby obeje szczegy)
dudziarzLosowa fotografia
dudziarzGocie online
Aktualnie Goci Online: 3
dudziarzTomasz Kotkowiak

articles: tomasz_kotkowiak_z_dozynki_w_warszawie.jpg
Kapela ko¼larska w czasie do¿ynek w Warszawie
Trudno dzisiaj sprecyzowaæ dok³adnie, jakie, utwory gra³y ówczesne kapele, nale¿y jednak za³o¿yæ, ¿e w wiêkszo¶ci by³y to utwory nale¿±ce do bogatego obszaru pogranicza powiatów wolsztyñskiego i nowotomyskiego, gdzie wcze¶niej pobierali nauki od mistrzów. Tereny, które by³y pod zaborem pruskim nie by³y dostêpne dla polskich ko¼larzy.

Swoj± dzia³alno¶æ pedagogiczn± T. Kotkowiak rozpocz±³ pod okiem T. ¦liwy w 1957 roku w Pañstwowym Ognisku Muzycznym w Zb±szyniu. Tutaj prowadzi³ zajêcia ze starszymi ju¿ zaawansowanymi muzykantami od 1959 roku w ramach Stowarzyszenia Muzyków Ludowych. Prac± t± zajmowa³ siê przez dwana¶cie lat, ale jak sam pisze „wszystko to mi siê nie podoba³o, gdy¿ by³em podw³adny komu¶”. Z relacji wspó³cze¶nie ¿yj±cych z T. Kotkowiakiem i z ró¿nych materia³ów ¼ród³owych mo¿na wywnioskowaæ, ¿e by³ cz³owiekiem bardzo otwartym, komunikatywnym i konkretnym, ale nielubi±cym, przynajmniej w dziedzinie ko¼larstwa, byæ sterowanym.

Kapela ko¼larzy T. Kotkowiaka dzia³aj±ca w Domu Kultury „Kolejarza” w Zb±szynku zosta³a za³o¿ona dziêki staraniom aktywu kulturalnego oraz powstaj±cego Zwi±zku Zawodowego Kolejarzy w 1960 roku. Ciekawostk± mo¿e byæ fakt, ¿e jednym z najaktywniejszych organizatorów ¿ycia kulturalnego jest mieszkaniec pobliskiego Zb±szynia, Antoni Janiszewski, twórca orkiestry dêtej skupiaj±cej kolejarzy Zb±szynia, Zb±szynka i okolic. A. Janiszewski swoje umiejêtno¶ci kompozytorskie wykorzysta³ przy pisaniu utworów na orkiestrê, wplataj±c melodie ludowe regionu koz³a. Tak powsta³ marsz „Echa Zb±szynia”. Utwór ten wykona³ dla rozg³o¶ni radia Zielona Góra razem z kapel± ko¼larsk±. Byæ mo¿e jest to precedens pozwalaj±cy pó¼niejszym zespo³om szukaæ innych form uprawiania muzyki koz³owej w po³±czeniu z instrumentami nie koniecznie ludowymi.

G³ównym inicjatorem powo³ania do ¿ycia kapeli by³ ówczesny kierownik Domu Kultury Edward Mi¶kiewicz, a za³o¿ycielami T. i J. Kotkowiakowie i F. Tratwal. Pod nowym patronatem zespó³ rozpocz±³ æwiczenia w dniu 6 maja 1960 roku i tê datê nale¿y przyj±æ jako historyczne zinstytucjonalizowanie kapeli. Podczas kolejnych spotkañ cz³onków kapeli z kierownikiem oraz F. Wojciechowskim, re¿yserem zespo³u scenicznego, ustalono, ¿e nale¿y rozpocz±æ wstêpne nabory starszych i m³odzie¿y chc±cej utrzymywaæ tradycje kultury, oraz rozwi±zaæ problem instrumentów, które do tej pory stanowi³y w³asno¶æ muzykantów. Rozpoczêto przygotowania programowe do ¦wiêta Kolejarza. Zanim nadszed³ ten dzieñ, w dniach 18 - 19 lipca kapela wraz z zespo³em scenicznym wyst±pi³a odpowiednio do dat w Boguszowie i Szczawnie Zdrój daj±c kilka koncertów. Podczas tego samego wyjazdu w dniu 27 lipca wyst±piono w Gorcach. Po powrocie i kilku kolejnych próbach kapela zagra³a w Toporowie. Z zapisów T. Kotkowiaka wynika, ¿e grano ju¿ wtedy ró¿ne utwory, trudno bowiem stwierdziæ, aby tamtejsza ludno¶æ zna³a folklor regionu koz³a, a z relacji wynika, ¿e razem z kapel± ¶piewa³a ca³a sala starsi i m³odzi. Wa¿n± dat± jest dzieñ 28 sierpnia 1960 roku. Do kapeli zg³asza siê jej pierwszy nowy cz³onek pragn±cy uczyæ siê gry na klarnecie Es - Jan Cichowlas.

Wreszcie nadchodzi dzieñ 10 wrze¶nia 1960 roku, ¦wiêto Kolejarza i pierwszy koncert kapeli podczas akademii dla braci kolejarskiej. Razem z kapel± wystêp daje folklorystyczny zespó³ taneczny prowadzony przez Ewê Zwiernik, a którego konsultantem jest T. Kotkowiak. W kapeli gra czterech muzykantów na ko¼le, skrzypcach, klarnecie Es i tr±bce B.

articles: tomasz_kotkowiak_dzien_kolejarza.jpg
Kapela ko¼larska na Dzieñ Kolejarza
W dniu 28 grudnia 1960 roku swój akces zg³asza J. Karczmarek, m³ody ch³opak chc±cy uczyæ siê graæ na skrzypcach . W kolejnych koncertach kapela prezentowa³a siê podczas eliminacji powiatowych i wojewódzkich zespo³ów artystycznych, bra³a udzia³ w akademiach. W zapisie z dnia 30 kwietnia 1961 roku czytamy „Rada Zak³adowa Parowozowni wyasygnowa³a pieni±dze na stroje, krawcy uszyli je dla wszystkich cz³onków”. Przyjêto nazwê „Kapeli Ludowej Ko¼larzy”. W miêdzyczasie do kapeli do³±czyli jej nowi cz³onkowie: F. Hirt i J. Grzechowiak; nieco pó¼niej zg³osi³ siê F. S³owiñski. Do koñca 1961 roku kapela zagra³a jeszcze kilkana¶cie koncertów, miêdzy innymi w Gubinie, Czerwieñsku, Rucianem na Miêdzynarodowym Zlocie Kolejarzy, w £odzi, Miêdzyrzeczu i piêtnastoleciu istnienia Zespo³u Pie¶ni i Tañca z Krzepielowa. W dniu 28 lipca nagrano na ta¶my w zielonogórskim studio „piosenki lubuskie”.

W kolejnym 1962 roku przychodz± do kapeli coraz to nowi chêtni pragn±cy poznawaæ arkana muzyczne koz³owego folkloru i tradycji regionu koz³a. S± nimi S. Cybal, M. Cholewa, E. Szmatu³a. Ci którzy rozpoczêli naukê przed rokiem daj± swój pierwszy koncert podczas akademii pierwszomajowej. Od tej pory normalno¶ci± staj± siê coroczne koncerty na tych akademiach i przemarsze w pochodach. W notatkach kronikarskich czytamy 13 lipca 1962 rok kapela ko¼larzy bierze udzia³ w koncercie z okazji V Zjazdu Zwi±zku Zawodowego Kolejarzy w Warszawie. Na d³ugo w pamiêci m³odych i starszych cz³onków kapeli, pozostanie dzieñ 25 lipca, kiedy to wi±zankami kwiatów witali przeje¿d¿aj±c± m³odzie¿ na VII Festiwal do Helsinek. Od 1 wrze¶nia naukê na tr±bce B rozpoczyna H. Mania, to w³a¶nie on bêd±c tokarzem na kolei bêdzie wyrabia³ drewniane elementy, burdonu i przebierki niezbêdne do budowy koz³ów.

Z faktograficznego zapisu wynika, ¿e kapela gra najczê¶ciej na imprezach okoliczno¶ciowych w ró¿nych miejscowo¶ciach nie tylko województwa. Jakie utwory s± grane w tym czasie trudno stwierdziæ i podaæ konkretne tytu³y, wiadomo jednak, ¿e opiera³a siê na znajomo¶ci T. Kotkowiaka. Zapewne repertuar przekazany z ojca na syna, jak i te utwory, które pozna³ podczas wielu lekcji spêdzonych u Tomasza ¦liwy, by³y podstaw± do prowadzenia zajêæ z m³odzie¿±.

Ciekawostk± jest zapis z 31 grudnia 1962 roku. Kapela zagra³a na zabawie sylwestrowej w Lutolu Suchym. Mo¿na przypuszczaæ, ¿e jest to jedna z ostatnich zabaw granych na instrumentach ludowych. Rozwój muzyki tanecznej zmierza³ w tym czasie w kierunku innych zespo³ów, nie ludowych, graj±cych na instrumentach okre¶lanych przez starych graczy jako nowoczesne.

W 1963 roku do nauki gry na ko¼le zg³osi³ siê J. Ha³a i na skrzypcach L. Bre¶. Z opisu wynika, ¿e chêtnie uczêszczali na lekcje, s³uchali i „uczyli siê graæ i ¶piewaæ naszych polskich melodii”.

Jak wynika z analizy tylko pierwszych trzech lat, z których nie ma dzienników zajêæ, a istnieje kronika pisana przez T. Kotkowiaka, dzia³alno¶ci kapeli Domu Kultury „Kolejarza”, do nauki zg³osi³o siê dziesiêciu nowych uczniów. T. Kotkowiak musia³ podj±æ siê ju¿ jako samodzielny nauczyciel zadañ dydaktycznych. Teraz przyda³a siê praktyka zdobyta w okresie pracy w Pañstwowej Szkole Muzycznej w Zb±szyniu, ale tam uczy³ ju¿ dobrze graj±cych ko¼larzy i tylko ich, natomiast teraz musi uczyæ tych, którzy stawiaj± pierwsze kroki. M³odych ko¼larzy, skrzypków, klarnecistów. T. Kotkowiak nale¿a³ do tych wielkich mistrzów, którzy potrafili graæ na wszystkich trzech instrumentach, nie ma materia³ów mówi±cych o tym, ¿e gra³ na tr±bce. Z zachowanych fotografii wynika, ¿e jeszcze przez kilka pierwszych lat w Kotkowiakowej kapeli tr±bka B. towarzyszy³a pozosta³ym instrumentom. Byæ mo¿e powodem zaniechania gry by³a ¶mieræ graj±cego na tr±bce J. Kotkowiaka (10.02.1980) a mo¿e inne przyczyny.
Strona 2 z 6 1 2 3 4 5

Powrt