LOGIN  Artykuły o kapeli dudziarz Galeria [Photogallery] dudziarz Materiały wideo dudziarz Plan koncertów dudziarz Kontakt English Deutsch Dutch
dudziarzNawigacja
Strona Główna
Artykuły o kapeli
Galeria [Photogallery]
Materiały wideo
Plan koncertów
Pliki do pobrania
Linki do ciekawych stron
Ważne informacje
Historia kapeli "Kotkowiacy"
Obecny skład kapeli
Stroje kapeli "Kotkowiacy"
Instrumenty kapeli
O Tomaszu Kotkowiaku
Kontakt z kapelą
Kontakt
Wyszukiwanie informacji
Szukaj
Informacje o stronie
dudziarzKapela Koźlarska
Kapela koźlarska jest to zespół muzyków, grający w składzie kozioł i skrzypce do początków XX wieku, w latach przed I wojną światową dołączył do tego składu klarnet Es, a w latach międzywojennych trąbka B. W takim zestawieniu kapele grają jeszcze w okresie powojennym i jak pokazują fakty wpływ na to gdzie i komu grały kapele miały finanse. Zmieniło się to w okresie, kiedy mecenat nad kulturą przejęło państwo.
dudziarzPlan koncertów
leftleft Lipiec 2017 rightright
N P W Ś C P S
            1
2 3 4 5 6 7 bullet
9 10 11 12 13 14 bullet
bullet bullet 18 19 20 21 bullet
bullet 24 25 26 27 28 29
30 31          

bullet - koncert (kliknij, aby obejżeć szczegóły)
dudziarzLosowa fotografia
dudziarzGoście online
Aktualnie Gości Online: 2
dudziarzStroje kapeli Kotkowiacy
Strój damski (mężatki)
ARTYKUŁY: stroj_damski.jpg
W niedzielę i święta kobiety nakładały koszulę, spódnicę na szelkach i szorc jak w stroju dziewcząt. Oplecek szorca wykonany był z sukna. Na szorc nakładano suknię koloru zielonego, granatowego lub bordo. Suknie szyto z jedwabiu, brokatu lub rypsu. Dla ozdoby wszywano w szwy na ramionach i plecach wąskie wypustki. Suknie zapinało się na metalowe haftki, nie posiadały one kołnierzyka, wycięcie wokół szyi stębnowano.

Na suknię nakładano fartuch - do niebieskiej sukni czerwony, do zielonej - różowy, a do bordo - zilelony lub niebieski.

Ozdobę szyi stanowił kryzik tiulowy i jeden lub dwa sznury szklanych korali.

Okrycie głowy stanowiła tiulowa kopka. Istniało pewne zróżnicowanie z regionu Kramska i Podmokla, a Dąbrówki; choć starsze kobiety z tej miejscowości pamiętają jeszcze noszenie kopek o stroju takim jak w Kramsku i Podmoklach. Czepki-kopki noszone w dni świąteczne w Dąbrówce wykonywane są z haftowanego tiulu.

Na nogi kobiety nakładały czarne niciane lub bawełniane pończochy i sznurowane niskie buty na średnim obcasie.
Na ramionach nosiły duże wełniane, drukowane pasami kwiatów i wykończone długimi frędzlami chusty, tzw. sić. Chusty te składa się po przekątnej, narzuca na plecy, przekłada na piersiach na krzyż i do boków przypina szpileczkami, aby końce opadały swobodnie w dół.


Strój damski (panny)
ARTYKUŁY: stroj_damski_panny.jpg
Koszule szyto z trzech gatunków płótna: nadołek z najgrubszego, stanik z cieńszego, a rękawy z najdelikatniejszego. Rękawy suto marszczono a u dołu wszywano mankiet zakończony białą koronką. Naramienniki były ozdobione białym haftem.

Na koszulę nakładano białą spódnicę, z tyłu mocno fałdowaną, fałdy wszyte w pasek. Dolne zakończenie spódnicy stanowiła wąska fabryczna koronka. Następnie nakładano białe kabatki szyte z cienkiego fabrycznego płótna, sięgające do bioder.

Na kabatek nakładano barwny oplecek zszyty z bogato ozdobioną haftem spódnicą. Obie te części stroju zszyte razem nazywano szorcem. Oplecki szyto przeważnie z adamaszku i atłasu w kolorach: modrakowym, niebieskim, zielonym, jaskrawo seledynowym, różowym, jaskrawo cynobrowym i karmazynowym. Podszewkę oplecka stanowiła biała flanela lub płótno. Oplecki zapinano na metalowe haftki, wzdłuż których dawniej między materiałem i podszewką wszywano metalowe taśmy, przez co oplecek lepiej przylegał do figury. Ozdoby oplecka stanowiły zygzakowate sznurki i olpotki oraz srebrne lub złote taśmy.

Na wierzchnią spódnicę nakładano zapaskę zwaną fartuchem. Zapaski szyto z tych samych materiałów co oplecki, a więc z atłasu i adamaszku, ozdabiano ją paskiem i kokardą oraz pasami haftu i koronek u dolnego brzegu zarówno samej zapaski jak i kokardy.

Szyję przyozdabiano białym tiulowym kryzikiem i dwoma lub czterema sznurami szklanych, dmuchanych korali związanych z tyłu barwną wstążeczką.

Włosy dziewczęta czesały na "płyjskę", tj. przedziałek na środku głowy i zaplatały w jeden warkocz zwinięty w kok.

Na nogach nosiły białe, niciane lub bawełniane pończochy. Obuwie stanowiły sznurowane, na niskim obcasie trzewiki.


Odświętny strój męski
articles: stroj_meski.jpg
Na zdjęciu powyżej obecna wersja stroju ludowego wykorzystywana przez Kapelę Koźlarską "Kotkowiacy".
Najdawniej znany odświętny strój kawalerów składał się z białej koszuli z kołnierzykiem, granatowych (modrakowych) spodni wpuszczanych w czarne buty z cholewkami, czerwonej gładkiej "jaki" oraz czarnego kapelusza z czerwoną wstążką, za którą zatykano barwne pióra sójki, albo plecionki ze słomy. Kołnierzyk pod szyją zawiązywano wąską czerwoną wstążeczką. Wierzchnie okrycie stanowiła sukmana.

Koszule rozpowszechnione po pierwszej wojnie światowej, posiadały krój zbliżony do współczesnych koszul. Jedynie rogi kołnierza były lekko zaokrąglone.
Spodnie noszone na początku XX wieku, szyte były z granatowego płótna. noszono je na szelkach, krzyżowanych na plecach, wykonanych z tego samego materiału co same spodnie. Po 1945 roku rozpowszechniły się spodnie na pasku.

Na koszulę nakładano sukienną katankę o kolorze czerwonym, lub modrym. Czerwone katanki nosili młodzi kawalerowie, modre natomiast starsi i żonaci. Szyte są na białej podszewce, zapinane na dwa rzędy guzików. Są one krótkie - niewiele za pas, o wąskich rękawach, przy szyi z wyłogami.

Powszechnie noszono jako okrycia wierzchnie czarne sukienne sukmany, jako odświętny strój zimowy; przetrwały one do 1945 roku. Szyję i piersi przed zimnem chronił fartuszek, tj. kawałek tkaniny zszytej z kołnierzykiem, zapinanym z tyłu na guzik lub metalową haftkę. Fartuszek wkładano bezpośrednio na koszulę pod katankę i sukmanę. Szyto go z rypsu lub sukna w różnych kolorach, przeważnie jednak w kolorze czerwonym dla młodszych, a niebieskim i czarnym dla starszych. Kołnierzyk i część opadającą na piersi zdobiono wstążkami i koralikami lub barwnym krzyżykowym haftem.

OD JERZEGO SKRZYPCZAKA:

Obecny strój męski kapela "Kotkowiacy" przyjęła w 1994 roku bazując na zdjęciach z czasów międzywojennych i opowiadaniach Tomasza Kotkowiaka, który wspominał czasy kiedy chodzono w jasnych spodniach i czerwonych "westkach".

Z opowiadań Tomasza Spychały, wybitnego wieloletniego kierownika RZPiT Dąbrówka Wlkp., ciemne spodnie założono w roku 1936 na znak protestu przeciw Niemcom którzy zdecydowali o tym, że wieś Dąbrówka znalazła się w granicach Niemiec a nie Polski. Taka forma przetrwała w wielu zespołach do dziś.

Artykuł na podstawie:
"Folklor Ziemi Lubuskiej"
autorzy: Alina Cieślińska, Helena Krużycka, Władysław Pawłowski, Irena Sochacka
Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury COK, Warszawa 1975
Zdjęcia: Kapela Koźlarska "Kotkowiacy"



Powrót